We współczesnym biznesie coraz większe znaczenie mają elastyczne metody pozyskiwania specjalistów o konkretnych kompetencjach technologicznych, które zapewniają szybką reakcję na zmiany rynkowe i ułatwiają rozwój projektów. Pod tym względem szczególnie popularne stają się dwa podejścia – body leasing IT oraz outsourcing. Pojęcia te często są stosowane zamiennie, jednak w praktyce różnią się zakresem odpowiedzialności, wpływem na strukturę organizacją firmy czy sposobem zarządzania. Oba modele współpracy mogą znacząco pomóc w zwiększaniu konkurencyjności przedsiębiorstw, dla których kluczowy jest szybki dostęp do specjalistów IT.
Specyfika operacyjna body leasingu IT
Model IT body leasing opiera się na czasowym udostępnianiu konkretnych specjalistów do pracy w strukturach klienta. Pracownicy tacy formalnie wciąż działają u dostawcy, jednak na co dzień realizują zadania zgodnie z wymaganiami i potrzebami firmy korzystającej z takiej usługi. Do specyficznych cech body leasingu należy kompleksowa integracja specjalistów z projektem klienta, w tym pod względem procesowym oraz komunikacyjnym. Model taki może być szczególnie korzystny wówczas, gdy dana firma posiada własne kompetencje zarządcze i precyzyjnie zdefiniowane cele projektowe, ale musi szybko uzupełnić zespół o osoby z konkretnymi umiejętnościami technologicznym. Body leasing zapewnia dużą elastyczność skalowania zasobów, a przy tym eliminuje konieczność długotrwałych procesów kadrowych i stałego zwiększania zatrudnienia.
Kompleksowy outsourcing IT
Outsourcing pracowników IT opiera się na nieco innych założeniach. Od body leasingu różni się przede wszystkim zakresem odpowiedzialności, która jest przenoszona na zewnętrznego partnera. Istotne znaczenie ma w tym przypadku nie sam dostęp do konkretnych specjalistów, tylko realizacja ustalonego zakresu usług lub procesów. Dostawca outsourcingu przejmuje odpowiedzialność za wykonanie zadań, np. rozwój aplikacji czy utrzymanie systemu. Sposób organizacji pracy zespołu wciąż zostaje po jego stronie. Klient nie musi angażować się operacyjnie, dzięki czemu może w pełni poświęcić swoją uwagę działaniom biznesowym. Outsourcing często sprawdza się w sytuacjach, gdy przedsiębiorstwo musi ograniczyć koszty stałe i uprościć wewnętrzną strukturę zarządzania. Model ten pozwala jednocześnie na korzystanie z kompetencji wyspecjalizowanego partnera bez konieczności tworzenia nowych działów czy stanowisk.
Różnice związane z zarządzaniem i kontrolą
Do podstawowych różnic między body leasingiem a outsourcingiem IT należy sposób, w jaki sprawowana jest kontrola nad pracą specjalistów. W pierwszym przypadku do klient decyduje o harmonogramie, priorytetach czy sposobie realizacji zadań, ponieważ udostępnieni eksperci są traktowani jak członkowie zespołu projektowego. W outsourcingu kontrola skupia się głównie na uzyskanych rezultatach i efektach, a nie bieżącej działalności operacyjnej. Podział odpowiedzialności w takiej formie wpływa na sposób raportowania i komunikacji. O wyborze konkretnego modelu powinna decydować specyfika organizacyjna firmy oraz co ma większe znaczenie – kontrola nad procesem czy przewidywalność działań.
Rekrutacja w ramach modelu współpracy
Body leasing i outsourcing to modele współpracy, które w równym stopniu polegają na udostępnianiu specjalistów o konkretnych kompetencjach technologicznych. Proces ich pozyskiwania jest jednak nieco inny. W przypadku body leasingu, dużo większe znaczenie ma odpowiednio precyzyjna rekrutacja specjalistów IT. Każdy z nich musi bezpośrednio dostosować się do zespołu klienta, a tym samym konkretnej kultury organizacyjnej czy metod pracy. W outsourcing nacisk jest położony na kompetencje, a zmiany personalne mają mniejsze znaczenie dla ciągłości projektu. Różnica ta jest jednak dość istotna, ponieważ determinuje sposób planowania współpracy oraz wpływa na poziom zaangażowania klienta w proces doboru fachowców IT.
Zastosowanie w praktyce
Body leasing sprawdzi się wówczas, gdy znaczenie ma elastyczność, ścisła współpraca z zespołem i szybkie uzupełnienie kompetencji. Outsourcing stanowi natomiast optymalne rozwiązanie w sytuacjach, które wymagają delegowania odpowiedzialności na całe procesy i obszary technologiczne bez potrzeby bezpośredniego zarządzania nowym personelem. Wybór konkretnego modelu współpracy powinien być zatem poprzedzony dokładną analizą potrzeb biznesowych firmy. Nie bez znaczenia pozostaje też specyfika realizowanych projektów oraz dostępność zasobów wewnętrznych